Τετάρτη, 27 Απριλίου 2016

27-4-2016 Δόξα! Τὸ τέλος τῆς θυσίας καὶ τοῦ σταυροῦ

 
 
Παράξενος πολ κόσμος γύρω μας. Κα ζωή μας σ λες τς κφάνσεις της. Γενν καθημεριν μέσα π τ πολυποίκιλα προβλήματά της βασανιστικ κα ναπάντητα ρωτήματα. ρωτήματα γύρω π τν πόνο, τς δοκιμασίες κα τς κακουχίες τν νθρώπων. λλ κα ρωτήματα πο φορον στ Σταυρ το Κυρίου κα τν φοβερ Γολγοθ. λήθεια, πόσες φορς δν σκάλωσε σκέψη μας τενίζοντας τν Σταυρό Του; Πόσες φορς δν πορήσαμε γι τ τέλος το ντως δικαίου κα ναμαρτήτου ησο Χριστο; Πόσο δίκιο εχε πόστολος Παλος, ταν γραφε τι Σταυρός Του ταν «σκάνδαλο» γι τος ουδαίους κα «μωρία» γι τος λληνες (Α΄ Κορ. α΄ 23). λλ παρόμοια ρωτήματα γενννται κα σχετικ μ τς δοκιμασίες κα τ παθήματα λων κείνων πο πάσχουν κα ποφέρουν.

ως πότε λοιπν δικία θ κυριαρχε κα θ πιβάλλεται; ως πότε νάρετος θ παραμερίζεται κα θ διώκεται; ως πότε τίμιος θ δικεται, κα νέντιμος θ δικαιώνεται κα θ πιπλέει; ως πότε λήθεια θ συσκοτίζεται κα θ διαστρέφεται κα τ ψέμα θ θριαμβεύει;

Γι
ν φθάσει πλέον κατ' εθείαν τ ρώτημά μας στν διο τν Θεό: ως πότε λοιπν Σύ, « δεσπότης γιος κα ληθινός» (ποκ. ς΄ 10), θ παραβλέπεις τν δικία κα θ ρνεσαι ν παρέμβεις δυναμικ γι τν πιβολ τς δικαιοσύνης;

διος νθρωπος διαχρονικά. Πανομοιότυπα κα τ ρωτήματά του. λόϊδιες κα ο πορίες τν μαθητν το Κυρίου μας, ταν βρισκόταν στ γ: Γιατί θεος Διδάσκαλος ν μπαίζεται, ν μπτύεται, ν κολαφίζεται, ν μαστιγώνεται, ν σταυρώνεται; Κι μες λπίζαμε. 
 
λπίζαμε... Τώρα μως ξανεμίστηκαν ο λπίδες μας. Διαψεύσθηκαν. Κα πελπισία χει καταπλακώσει τς καρδιές μας. Διότι Ατς στν ποο λπίζαμε βρίσκεται στ μνμα. Ατς πο μς επε τι εναι νάσταση κα ζω πέθανε πάνω στ Σταυρό. Κι ο λπίδες μας θάφτηκαν μαζί Του. Σκεπάστηκαν μ τν πέτρα πο κλεισε κα σφράγισε τ μνημεο Του.

πορον ο μαθητς γι τς νεκρωμένες λπίδες τους. λλ πορε κοντά τους κα Χριστός. Στν πορία τους παντ μ πορία: Γιατί φησαν ν διαψευσθον ο λπίδες τους; «Οχ τατα δει παθεν τν Χριστν κα εσελθεν ες τν δόξαν ατο;» (Λουκ. κδ΄ [24] 26). Δν πρεπε λα ατ ν τ πάθει Χριστς κα δι' λων ατν τν παθημάτων ν εσέλθει στ δόξα Του;

Ε
ναι σν ν τος λέει: πορετε; Κα γ πορ μ σς! Διότι ατ πο γεννον σ' σς μφιβολίες κα σκανδαλισμό, δν εναι τίποτε λλο π τ σημεα τς δόξας μου. Ατ πο διαψεύδουν τς λπίδες σας, εναι κριβς ατ πο πρεπε ν τς στηρίζουν. Χωρς τ Πάθος δν πάρχει νάσταση, δν πάρχει δόξα.

Γι
ν ναστηθε κανες πραγματικά, πρέπει πρτα ν σταυρωθε.

Πέρασαν
π τότε 2.000 χρόνια! ορτάζουμε κα φέτος τ χραντα Πάθη κα τν νάσταση το Σωτρος Χριστο.
χουμε λήθεια συνειδητοποιήσει τι σταυρική Του θυσία κάθε λλο παρ μφιβολίες γενν περ τς θεότητός Του; τι σταυρική Του θυσία εναι τρανότερη πόδειξη τι Χριστς ταν Μεσσίας;

ν πράγματι ατ τ χουμε καταλάβει, τότε μαζ μ ατ σφαλς θ χουμε ννοήσει τι κα ο θλίψεις τν δικαίων δν εναι τίποτε λλο παρ ποδείξεις τι ατο εναι γνήσια παιδι το Θεο.

Θ
χουμε καταλάβει τι δρόμος πο δηγε στ δόξα τς Βασιλείας Του, περν π τ καμίνι τς θυσίας το σταυρο καί το πόνου.

Γι' α
τ κα δν θ σκανδαλιζόμαστε γι τς δοκιμασίες τς ζως μας, οτε πογοητευμένοι θ πορομε. Μόνο θ τενίζουμε τν Σταυρ το Χριστο μας. Θ σπουδάζουμε τ δική Του πομον κα καρτερία, γι ν ναπτερώνουμε τν λπίδα μας σ' Ατν πο θ μς χαρίζει κα τ βεβαιότητα τς νίκης. Θ Τν παρακαλομε, Ατν πο δικα παθε, ν μς δίνει τ δύναμη ν πομένουμε κα τς δικές μας κακουχίες, μ τν λπίδα τι τ τέλος λων ατν τν πειρασμν κα τν θλίψεων δν θ εναι τίποτε λλο παρ Ατς διος, στ Βασιλεία Του τν αώνια.
 
ορθόδοξο περιοδικό Ο ΣΩΤΗΡ

Δεν υπάρχουν σχόλια: