Δευτέρα, 7 Μαρτίου 2016

7-3-2016 Η ΑΣΩΤΗ ΘΥΓΑΤΕΡΑ

   
Μας αξίωσε ο Πανάγαθος Θεός να ανοίξουμε για ακόμα μία χρονιά το Τριώδιο.  Αυτή την ευλογημένη και κατανυκτική λειτουργική περίοδο της Εκκλησίας, που θα μας οδηγήσει στην προσκύνηση των Σεπτών Παθών, του Τιμίου Σταυρού και της Αναστάσεως του Κυρίου.
Καιρός μετανοίας, συντριβής, προσευχής και ταπείνωσης. Καιρός ενσυνείδητου πνευματικού αγώνα και ασκήσεως. Καιρός συνοχής και περίσκεψης.  Η Α’ Κυριακή, του Τελώνη και του Φαρισαίου, μας διδάσκει για την αξία της ταπείνωσης και τον ευάρεστο στον Θεό τρόπο προσευχής. Προσευχή με καρδιά συντετριμμένη και τεταπεινωμένη σαν του Δαυίδ και σαν του Τελώνη.  Και η Β’  Κυριακή, του Ασώτου, τονίζει με την σειρά της την αξία της μετανοίας και την πατρική ευσπλαχνία του Θεού.  Αυτή η ιστορία του Ασώτου υιού, η τόσο σπουδαία και μεστή νοημάτων και διδαγμάτων, ενέπνευσε και την ιδέα του άρθρου με την διήγηση της ιστορίας μιας άσωτης θυγατέρας.  
         Ποια είναι αυτή, λοιπόν, η άσωτη κόρη; Δεν είναι άλλη από την Πατρίδα μας, την Ελλάδα μας. Ένας τόπος αγίων και ηρώων. Με τα χώματά της νοτισμένα ακόμα από το αίμα των μαρτύρων, γι' αυτό άλλωστε, αν σκύψεις και τα προσκυνήσεις θα αισθανθείς και θα οσφρανθείς να ευωδιάζουν. Θα ακούσεις να σου διηγούνται την λαμπρή και ένδοξη ιστορία της. Για τους αρχαίους προγόνους, για τους προ Χριστού χριστιανούς, για την Αυτοκρατορία της Κωνσταντινουπόλεως, για την σκλαβιά του Τούρκου και τους Νεομάρτυρες, την Επανάσταση και τη σύγχρονη Ελλάδα. Κι ένα παράπονο θ' ακούσεις. Με ντροπή ανείπωτη. Γιατί η ευλογημένη και πολυαγαπημένη αυτή θυγατέρα του Θεού, ζήτησε τ πιβάλλον μέρος τς οσίας
Αχάριστη και επιπόλαια ξενιτεύτηκε από την θεία αγάπη. Την αγιασμένη πίστη της και τις παραδόσεις τις αντάλλαξε για ψημα φακοῦ. Προτίμησε αντί της ευλαβείας και του θείου φόβου την απιστία και την αμφισβήτηση. Των αθέων. Αντί της καταλλαγής και της συγχώρεσης επιδόθηκε σε ιεροκατηγορίες και σκανδαλολογία. Αντί του Θείου Ονόματος προσκύνησε και λάτρεψε ονόματα «ειδώλων». Ηθοποιών, τραγουδιστών, ποδοσφαιριστών και άλλων. Και εκεί έδωσε σύμπασα την ψυχή της. Προδίδοντας την ίδια ώρα τον Χριστό. Τον Χριστό, που απάντησε στον Φίλιππο και τον Ανδρέα, όταν Του είπαν ότι Τον ζητούν κάποιοι Έλληνες, ότι «ἐλήλυθεν ἡ ὥρα ἵνα δοξασθῇ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου». Με πολλούς, όμως, τρόπους η σύγχρονη Ελλάδα ως άσωτη θυγάτηρ φεύγει όλο και πιο μακριά Του. Έκανε αποστασία και διεσκόρπισεν τν οσίαν ατς ζν σώτως. Σπατάλησε τα πνευματικά της χαρίσματα και έθαψε τα τάλαντα, με τα οποία την τίμησε και την εμπιστεύτηκε ο Θεός. Και θέλει να ζήσει χωρίς Αυτόν, γιατί μάλλον χωρίς Θεό «όλα επιτρέπονται». Θέλει ανένοχα και ακατάκριτα να αμαρτάνει. Θέλει να ζήσει επιτέλους τη ζωή της. Θέλει να καταργήσει από την επιγραφή του Συντάγματος την αφιέρωση˙ «Ες τ νομα τς γίας κα μοουσίου κα Ζωοποιο κα διαιρέτου ΤριάδοςΘέλει να καταργήσει την προσευχή στα σχολεία. Θέλει να κατεβάσει τις εικόνες από τα δημόσια κτίρια. Θέλει να καταργήσει το Μάθημα των Θρησκευτικών ή να νοθεύσει τον ορθόδοξο χαρακτήρα του. Δεν αγαπά τον Εκκλησιασμό. Δεν χαίρεται με την καμπάνα, που προσκαλεί τους πιστούς στην Εκκλησία. Αντίθετα, προβάλλει υπέρμετρα ως φυσιολογικές καταστάσεις αμαρτίες, όπως η μοιχεία, η ομοφυλοφιλία, οι ελεύθερες σχέσεις. Και, ενώ αρνείται «λογικά» την χριστιανική πίστη, εμμένει ακόμα παράλογα προσκολημμένη σε παγανιστικά έθιμα, όπως οι χαρτορίχτρες, οι ξεματιάστρες, τα μέντιουμ και τα άστρα και πιστεύει αλίμονο σε ζώδια και όνειρα. Διοργανώνει καρναβάλια κατά την  κατανυκτική περίοδο του Τριωδίου, βλασφημώντας ακόμα και το Πρόσωπο του Θεανθρώπου. Αναφέρουμε χαρακτηριστικά καρναβάλι νησιού του Ιονίου, που είχε ως θέμα άρμα με τον Εσταυρωμένο και γύρω Του να χορεύουν εμπαίζοντάς Τον άνθρωποι ενδεδυμένοι ως δαιμόνια. Για να φτάσουμε στο μεγαλύτερο αμάρτημα της άσωτης θυγατρός, τις αμβλώσεις. Τα ανομήματα αυτά γέννησαν αναμφίβολα αυτή την σύγχρονη κρίση, η οποία σύμφωνα με τον Άγ. Νικόλαο Βελιμίροβιτς σημαίνει θεία δίκη.  Όπως, ακριβώς, και στην ιστορία του ασώτου «γένετο λιμς σχυρός κατ τν χώραν κείνην».  Οι άνθρωποι πείνασαν, έχασαν τις δουλειές τους και τα σπίτια τους. Σε αυτό, όμως, ακριβώς το οριακό σημείο, που βρίσκεται σήμερα η πατρίδα μας, έχει μία μοναδική και ιστορική ευκαιρία. Να ακολουθήσει το παράδειγμα του Ασώτου. Να συνειδητοποιήσει την κατάστασή της και να μετανοήσει. Και να πάρει τον δρόμο της επιστροφής προς τον Πατέρα.  Είναι απολύτως βέβαιο εκ του ευαγγελίου ότι ο Θεός θα δεχόταν με συγκατάβαση και πατρική ευσπλαγχνία την μετάνοια αυτή. Θα πλημμύριζε με ευλογία τον λαό μας. Με Φως, χαρά, αγάπη, ελπίδα και όραμα. Άλλος τρόπος εξόδου από την κρίση δεν υπάρχει. Ο Θεός είναι πάντοτε μαζί μας πολυτρόπως, άλλοτε με την ράβδο να μας νουθετεί και να μας παιδαγωγεί και άλλοτε με την βακτηρία να μας παρηγορεί και να μας στηρίζει. Χρειάζεται, όμως, και αυτή η πατρίδα μας να Τον εμπιστευτεί. Να επιστρέψει κοντά Του. Να αλλάξει τρόπο ζωής. Να μάθει να προσεύχεται, να συγχωρεί και να αγαπά. Ν' ανάψει πάλι το καντήλι και να γονατίσει παρακλητικά στην Παραμυθία Μητέρα Του. Να διαβάσει τους βίους των Αγίων και αναγνώσματα ωφέλιμα. Να κλείσει την τηλεόραση με τις χυδαιότητες και τα αίσχη και ν' ανοίξει την καρδιά της, για να χωρέσει την θεία αγάπη. Ν' ανοίξει τα μάτια της και να θαυμάσει πάλι αυτή τη θάλασσα, αυτόν τον ουρανό, που διηγείται ολοζώντανα την δόξα του Θεού. Να μυρίσει το αγιασμένο χώμα και να αφουγκραστεί με προσοχή όσα έχει να μας διδάξει. Όλα τα παραπάνω θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως ένα ουτοπικό ευχολόγιο. Εμείς, όμως, θεωρούμε με βέβαιη πίστη ότι είναι εφικτά με την Χάρη και την ευλογία του Αγίου Θεού, καθώς «τ δύνατα παρ νθρώποις δυνατ παρ τ Θε στιν». Μπορούν να γίνουν πραγματικότητα, αν όλοι αναλάβουμε τις ευθύνες μας. Αν πάψουμε την κατάκριση του αδελφού  και προτιμήσουμε αντί αυτής έναν ενσυνείδητο και έμπονο προσωπικό και εκκλησιαστικό  αγώνα. Τότε θα μπορέσουμε να αναφωνήσουμε με βαθειά πίστη και ελπίδα, παραφράζοντας τον Προφητάνακτα λύτρωσαι, Θεός, τν λλάδα κ πασν τν θλίψεων ατς. ( ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ  † ΑΡΧΙΜ. ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΚΑΤΡΑΜΑΔΟΥ ).

Δεν υπάρχουν σχόλια: