Δευτέρα, 7 Μαρτίου 2016

7-3-2016 ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ 7 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016

 

 
ΔΕΥΤΕΡΑ 7 ΜΑΡΤΙΟΥΕὐαγγέλιον: Δευτ. τῆς Τυροφάγου (Λκ ιθ΄ 29-40, κβ΄ 7-39):
29 Καὶ ἐγένετο ὡς ἤγγισεν εἰς Βηθσφαγῆ καὶ Βηθανίαν πρὸς τὸ ὄρος τὸ καλούμενον ἐλαιῶν, ἀπέστειλε δύο τῶν μαθητῶν αὐτοῦ 
30 εἰπών· ὑπάγετε εἰς τὴν κατέναντι κώμην, ἐν ᾗ εἰ­σπο­ρευόμενοι εὑρήσετε πῶ­­­­­λον δεδεμένον, ἐφ᾿ ὃν οὐ­δεὶς πώ­ποτε ἀνθρώπων ἐκά­θι­­σε· λύσαντες αὐτὸν ἀγά­­γε­τε. 
31 καὶ ἐάν τις ὑμᾶς ἐρωτᾷ, διατί λύετε; οὕτως ἐρεῖτε αὐ­τῷ, ὅτι ὁ Κύριος αὐτοῦ χρείαν ἔχει. 
32 ἀπελθόντες δὲ οἱ ἀπε­σταλμένοι εὗρον καθὼς εἶ­­πεν αὐτοῖς, ἑστῶτα τὸν πῶ­λ­ον· 3
3 λυόντων δὲ αὐτῶν τὸν πῶλον εἶπον οἱ κύριοι αὐ­τοῦ πρὸς αὐτούς· τί λύετε τὸν πῶλον; 
34 οἱ δὲ εἶπον ὅτι ὁ Κύριος αὐτοῦ χρείαν ἔχει. 
35 καὶ ἤγαγον αὐτὸν πρὸς τὸν Ἰησοῦν, καὶ ἐπιρ­ρί­ψαν­τες ἑαυτῶν τὰ ἱμάτια ἐπὶ τὸν πῶλον ἐπεβίβασαν τὸν Ἰη­σοῦν. 
36 πορευομένου δὲ αὐτοῦ ὑπεστρώννυον τὰ ἱμάτια αὐτῶν ἐν τῇ ὁδῷ. 
37 ἐγγίζοντος δὲ αὐτοῦ ἤ­­­­δη πρὸς τῇ καταβάσει τοῦ ὄρους τῶν ἐλαιῶν ἤρξατο ἅπαν τὸ πλῆθος τῶν μαθη­τῶν χαίροντες αἰνεῖν τὸν Θε­ὸν φωνῇ μεγάλῃ περὶ πα­σῶν ὧν εἶδον δυνάμεων 
38 λέγοντες· εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος βασιλεὺς ἐν ὀνόματι Κυρίου· εἰρήνη ἐν οὐρανῷ καὶ δόξα ἐν ὑψί­στοις. 
39 καί τινες τῶν Φαρισαίων ἀπὸ τοῦ ὄχλου εἶπον πρὸς αὐτόν· διδάσκαλε, ἐ­­πι­­τίμησον τοῖς μαθηταῖς σου. 
40 καὶ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐ­τοῖς· λέγω ὑμῖν ὅτι ἐὰν οὗτοι σιωπήσωσιν, οἱ λίθοι κεκράξονται. 
7 Ἦλθε δὲ ἡ ἡμέρα τῶν ἀζύμων, ἐν ᾗ ἔδει θύεσθαι τὸ πάσχα, 
8 καὶ ἀπέστειλε Πέτρον καὶ Ἰωάννην εἰπών· πορευθέν­τες ἑτοιμάσατε ἡμῖν τὸ πάσχα ἵνα φάγωμεν. 
9 οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ· ποῦ θέλεις ἑτοιμάσωμεν; 1
0 ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· ἰδοὺ εἰσελθόντων ὑμῶν εἰς τὴν πόλιν συναντήσει ὑμῖν ἄν­θρωπος κεράμιον ὕδατος βαστάζων· ἀκολουθήσατε αὐτῷ εἰς τὴν οἰκίαν οὗ εἰσ­πορεύεται, 
11 καὶ ἐρεῖτε τῷ οἰκοδεσπότῃ τῆς οἰκίας· λέγει σοι ὁ διδάσκαλος, ποῦ ἐστι τὸ κα­τάλυμα ὅπου τὸ πάσχα μετὰ τῶν μαθητῶν μου φάγω; 
12 κἀκεῖνος ὑμῖν δείξει ἀνώ­γαιον μέγα ἐστρωμένον· ἐκεῖ ἑτοιμάσατε. 
13 ἀπελθόντες δὲ εὗρον κα­θὼς εἴρηκεν αὐτοῖς, καὶ ἡ­τοί­μασαν τὸ πάσχα. 
14 Καὶ ὅτε ἐγένετο ἡ ὥρα, ἀνέπεσε, καὶ οἱ δώδεκα ἀ­πό­­στολοι σὺν αὐτῷ. 
15 καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· ἐπιθυμίᾳ ἐπεθύμησα τοῦτο τὸ πάσχα φαγεῖν μεθ᾿ ὑμῶν πρὸ τοῦ με παθεῖν· 
16 λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι οὐκέτι οὐ μὴ φάγω ἐξ αὐτοῦ ἕ­ως ὅτου πληρωθῇ ἐν τῇ βασι­λείᾳ τοῦ Θεοῦ. 
17 καὶ δεξάμενος τὸ ποτήριον εὐχαριστήσας εἶπε· λά­βετε τοῦτο καὶ διαμερίσατε ἑαυτοῖς· 
18 λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι οὐ μὴ πίω ἀπὸ τοῦ γενήματος τῆς ἀμπέλου ἕως ὅτου ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἔλθῃ.
19 καὶ λαβὼν ἄρτον εὐχα­ριστήσας ἔκλασε καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς λέγων· τοῦ­τό ἐ­στι τὸ σῶμά μου τὸ ὑπὲρ ὑ­μῶν διδόμενον· τοῦ­­­το ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνη­σιν. 
20 ὡσαύτως καὶ τὸ ποτήριον μετὰ τὸ δειπνῆσαι λέγων· τοῦτο τὸ ποτήριον ἡ καινὴ διαθήκη ἐν τῷ αἵματί μου, τὸ ὑπὲρ ὑμῶν ἐκχυνόμενον. 
21 πλὴν ἰδοὺ ἡ χεὶρ τοῦ παραδιδόντος με μετ᾿ ἐμοῦ ἐπὶ τῆς τραπέζης. 
22 καὶ ὁ μὲν υἱὸς τοῦ ἀν­θρώ­που πορεύεται κατὰ τὸ ὡρισμένον· πλὴν οὐαὶ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ δι᾿ οὗ παραδίδοται. 
23 καὶ αὐτοὶ ἤρξαντο συ­ζητεῖν πρὸς ἑαυτοὺς τὸ τίς ἄρα εἴη ἐξ αὐτῶν ὁ τοῦτο μέλλων πράσσειν. 
24 Ἐγένετο δὲ καὶ φιλονεικία ἐν αὐτοῖς, τὸ τίς αὐτῶν δοκεῖ εἶναι μείζων. 
25 ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· οἱ βα­σιλεῖς τῶν ἐθνῶν κυριεύ­­ουσιν αὐτῶν, καὶ οἱ ἐ­ξουσιά­ζοντες αὐτῶν εὐερ­γέται κα­λοῦνται· 
26 ὑμεῖς δὲ οὐχ οὕτως, ἀλλ᾿ ὁ μείζων ἐν ὑμῖν γινέσθω ὡς ὁ νεώτερος, καὶ ὁ ἡγού­μενος ὡς ὁ διακονῶν. 
27 τίς γὰρ μείζων, ὁ ἀνα­κεί­μενος ἢ ὁ διακονῶν; οὐχὶ ὁ ἀνακείμενος; ἐγὼ δέ εἰμι ἐν μέσῳ ὑμῶν ὡς ὁ διακονῶν. 
28 ὑμεῖς δέ ἐστε οἱ διαμεμενηκότες μετ᾿ ἐμοῦ ἐν τοῖς πειρασμοῖς μου· 
29 κἀγὼ διατίθεμαι ὑμῖν κα­θὼς διέθετό μοι ὁ πατήρ μου βασιλείαν, 
30 ἵνα ἐσθίητε καὶ πίνητε ἐ­­­πὶ τῆς τραπέζης μου ἐν τῇ βα­­σιλείᾳ μου, καὶ καθίσεσ­θε ἐπὶ θρόνων κρίνοντες τὰς δώδεκα φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ. 
31 Εἶπε δὲ ὁ Κύριος· Σίμων­ Σίμων, ἰδοὺ ὁ σατανᾶς ἐξῃτήσατο ὑμᾶς τοῦ σινιάσαι ὡς τὸν σῖτον· 
32 ἐγὼ δὲ ἐδεήθην περὶ σοῦ ἵνα μὴ ἐκλίπῃ ἡ πίστις σου· καὶ σύ ποτε ἐπιστρέ­­ψας στήριξον τοὺς ἀδελ­φούς σου. 
33 ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· Κύριε, μετὰ σοῦ ἕτοιμός εἰμι καὶ εἰς φυλακὴν καὶ εἰς θάνατον πορεύεσθαι. 
34 ὁ δὲ εἶπε· λέγω σοι, Πέ­­τρε, οὐ φωνήσει σήμερον­ ἀ­­­λέκτωρ πρὶν ἢ τρὶς ἀπαρ­νήσῃ μὴ εἰδέναι με. 
35 Καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ὅτε ἀπέ­στειλα ὑμᾶς ἄτερ βαλλαν­τί­ου καὶ πήρας καὶ ὑ­­­­πο­­­δη­μάτων, μή τινος ὑ­­στε­ρήθητε; οἱ δὲ εἶπον· οὐθενός. 
36 εἶπεν οὖν αὐτοῖς· ἀλλὰ νῦν ὁ ἔχων βαλλάντιον ἀρά­τω, ὁμοίως καὶ πήραν, καὶ ὁ μὴ ἔχων πωλήσει τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ καὶ ἀγοράσει μάχαιραν. 
37 λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι ἔτι τοῦτο τὸ γεγραμμένον δεῖ τε­λε­σθῆναι ἐν ἐμοί, τὸ καὶ μετὰ ἀνόμων ἐλογίσθη· καὶ γὰρ τὰ περὶ ἐμοῦ τέλος ἔχει. 
38 οἱ δὲ εἶπον· Κύριε, ἰδοὺ μάχαιραι ὧδε δύο. ὁ δὲ εἶ­­πεν αὐτοῖς· ἱκανόν ἐστι. 
39 Καὶ ἐξελθὼν ἐπορεύθη κατὰ τὸ ἔθος εἰς τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν· ἠκολούθησαν δὲ αὐτῷ καὶ οἱ μαθηταὶ αὐ­τοῦ.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ
29 Στή συνέχεια, ὅταν πλησίασε στή Βηθσφαγῆ καί στή Βηθανία, κοντά στό βουνό πού ὀνομαζόταν ὄρος τῶν Ἐλαιῶν, ἔστειλε δύο ἀπό τούς μαθητές του 
30 λέγοντάς τους: Πηγαίνετε στό ἀπέναντι χωριό, καί μόλις μπεῖτε σ’ αὐτό, θά βρεῖτε ἕνα πουλάρι δεμένο, πάνω στό ὁποῖο δέν ἔχει καθίσει ποτέ κανείς ἄνθρωπος ἕως τώρα. Λύστε το καί φέρτε το ἐδῶ. 
31 Κι ἄν σᾶς ρωτήσει κανείς, γιατί λύνετε τό πουλάρι; θά τοῦ πεῖτε αὐτό, ὅτι τό χρειάζεται ὁ Κύριος. 
32 Πῆγαν λοιπόν οἱ ἀπεσταλμένοι καί βρῆκαν τό πουλάρι νά στέκεται ἐκεῖ, ὅπως ἀκριβῶς τούς εἶπε ὁ Κύριος. 
33 Κι ἐνῶ ἔλυναν τό πουλάρι, τούς ρώτησαν οἱ ἰδιο­κτῆ­τες του: Γιατί λύνετε τό πουλάρι; 3
4 Κι αὐτοί ἀπάντησαν ὅτι τό χρειάζεται ὁ Κύριος. 
35 Τό ἔφεραν λοιπόν στόν Ἰησοῦ, κι ἀφοῦ ἔριξαν πά­νω στό πουλάρι τά ἐξωτερικά τους ἐνδύματα, τόν ἀνέ­βα­σαν πάνω σ’ αὐτό. 
36 Καί καθώς ὁ Κύριος προχωροῦσε, ἄλλοι μαθητές καί συνοδοί του ἔστρωναν κάτω στό δρόμο τά ροῦχα τους, γιά νά περάσει πάνω ἀπό αὐτά. 
37 Ὅταν λοιπόν πλησίαζε στά Ἱεροσόλυμα κι ἔφθασε κοντά στό σημεῖο πού τελειώνει ὁ κατηφορικός δρόμος τοῦ ὄρους τῶν Ἐλαιῶν, ὅλοι ἀπό τό πλῆθος τῶν μα­­θητῶν του ἄρχισαν μέ χαρά νά ἀνυμνοῦν καί νά δο­ξολογοῦν τόν Θεό μέ δυνατή φωνή γιά ὅλα τά θαύ­­μα­τα πού εἶχαν δεῖ ἕως τότε νά γίνονται ἀπό τόν Ἰη­σοῦ, 
38 καί ἔλεγαν: Εὐλογημένος καί δοξασμένος εἶναι ὁ βα­σιλιάς πού ἔρχεται ἐκ μέρους τοῦ Κυρίου ὡς ἀντι­πρό­σωπός του. Ὁ Μεσσίας ἔρχεται νά φέρει εἰρήνη στόν οὐρανό, διότι τώρα πιά συμφιλιώνονται καί εἰρη­νεύ­ουν οἱ ἄνθρωποι μέ τόν οὐράνιο Πατέρα καί τούς ἀγ­γέλους του. Ἀλλά καί οἱ ἄγγελοι πού βρίσκονται στά ὕψι­στα μέρη τοῦ οὐρανοῦ δοξάζουν τό Θεό γιά τήν ἐναν­θρώπηση καί τήν ἔλευση τοῦ Μεσσία. 
39 Μερικοί ὅμως ἀπό τούς Φαρισαίους βγῆκαν μέσα ἀπό τό πλῆθος τοῦ λαοῦ, μέ τόν ὁποῖο εἶχαν ἀναμιχθεῖ γιά νά κατασκοπεύσουν τόν Ἰησοῦ, καί τοῦ εἶπαν: Διδάσκαλε, ἐπιτίμησε τούς μαθητές σου γιά τά βλάσφημα αὐτά λόγια πού λένε, ἀποδίδοντας σέ σένα τιμές πού ἀνήκουν μόνο στό Μεσσία.
40 Καί ὁ Ἰησοῦς τούς ἀποκρίθηκε: Σᾶς βεβαιώνω ὅτι κι ἄν αὐτοί σιωπήσουν, θά κραυγάσουν οἱ ἄψυχες πέτρες. 
7 Ἔφθασε λοιπόν ἡ ἡμέρα τῶν ἀζύμων, κατά τήν ὁ­ποί­α ἔπρεπε σύμφωνα μέ τό νόμο νά θυσιάζεται ὁ πασχάλιος ἀμνός. (Ἡ ἡμέρα αὐτή ἄρχιζε ἀπό τή δύση τῆς 13ης τοῦ μηνός Νισάν καί ἔληγε στή δύση τῆς 14ης. Λί­­γο μάλιστα πρίν ἀπό τή δύση τῆς 14ης σφαζόταν ὁ ἀμνός, ὥστε μετά τή δύση, ὅταν ἄρχιζε ἡ 15η Νισάν καί τελοῦνταν τό Πάσχα, νά εἶναι ὁ ἀμνός ἑτοιμασμένος καί ψημένος). 
8 Κι ὅταν πλησίαζε ἡ δύση τῆς 13ης τοῦ Νισάν, ἔστειλε ὁ Κύριος τόν Πέ­τρο καί τόν Ἰωάννη καί τούς εἶπε: Πηγαίνετε καί ἑτοι­μάστε μας τό πασχάλιο δεῖπνο γιά νά φᾶμε. 
9 Κι αὐτοί τοῦ εἶπαν: Σέ ποιό μέρος θέλεις νά τό ἑτοιμά­σουμε; 
10 Ὁ Κύριος τούς ἀπάντησε: Κοιτάξτε, μόλις μπεῖτε στήν πόλη, θά σᾶς συναντήσει κάποιος ἄνθρωπος πού θά κουβαλάει μιά στάμνα μέ νερό. Ἀκολουθῆστε τον στό σπίτι πού θά μπεῖ, 
11 καί πεῖτε στόν οἰκοδεσπότη τοῦ σπιτιοῦ ἐκείνου: Ὁ Δι­­δάσκαλος ρωτάει: Ποῦ εἶναι ἡ αἴθουσα τοῦ φαγητοῦ, ὅπου θά φάω μέ τούς μαθητές μου τό νέο Πάσχα τῆς Καινῆς Διαθήκης; 
12 Ἐκεῖνος τότε θά σᾶς δείξει ἕνα μεγάλο ἀνώγειο, δηλαδή τό ἐπάνω διαμέρισμα τοῦ σπιτιοῦ, μέ καναπέδες στρωμένους γύρω ἀπό τά τραπέζια τοῦ φαγητοῦ. Ἐκεῖ ἑτοιμάστε τό Πάσχα. 
13 Καί οἱ δύο μαθητές πῆγαν καί τά βρῆκαν ὅλα ὅπως τούς τά εἶχε πεῖ ὁ Διδάσκαλος. Καί ἑτοίμασαν τό δεῖ­πνο, στό ὁποῖο ὁ Κύριος παρέδωσε τό Πάσχα τῆς θείας Εὐχαριστίας. 
14 Καί ὅταν ἦλθε ἡ ὥρα τοῦ φαγητοῦ, κάθισε κοντά στό τραπέζι· καί μαζί του πῆραν τίς θέσεις τους καί οἱ δώδεκα ἀπόστολοι. 
15 Καί τούς εἶπε: Αὐτό τό τελευταῖο πασχάλιο δεῖπνο τῆς ἐπίγειας ζωῆς μου ἐπιθύμησα πάρα πολύ νά τό φάω μαζί σας, προτοῦ νά σταυρωθῶ. Τό δεῖπνο αὐτό εἶναι συνδεδεμένο μέ τό μυστήριο τῆς θείας Εὐ­χα­ριστίας καί γι’ αὐτό εἶναι Πάσχα τῆς Καινῆς Διαθήκης. 
16 Καί ἐπιθύμησα πολύ νά φάω τό Πάσχα αὐτό τῆς Καινῆς Διαθήκης μαζί σας, διότι σᾶς βεβαιώνω ὅτι αὐ­τό εἶναι, ὅπως σᾶς εἶπα, τό τελευταῖο μου Πάσχα. Καί δέν θά φάω πλέον τό Πάσχα, μέχρις ὅτου γίνει αὐτό πλῆ­­ρες καί τέλειο στήν οὐράνια βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Τό­τε καί ἡ μεταξύ μας κοινωνία καί ἕνωση, πού τώρα γίνεται μυστηριακῶς, θά εἶναι τέλεια. 
17 Ἔπειτα πῆρε ἀπό τούς μαθητές ἕνα ποτήριο (ὄχι τό ποτήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας, πού καθαγίασε καί ἔδω­σε στούς μαθητές μετά τό τέλος τοῦ δείπνου, ἀλ­λά τό ποτήριο μέ τό ὁποῖο συνηθιζόταν νά γίνεται ἡ ἔν­αρ­­ξη κάθε ἱεροῦ δείπνου). Κι ἀφοῦ εὐχαρίστησε τόν Θε­ό, εἶπε: Πάρτε το καί μοιράστε το μεταξύ σας, γιά νά πι­οῦμε ὅλοι ἀπ’ αὐτό. 
18 Διότι σᾶς λέω ὅτι ἀπό τή στιγμή αὐτή πού τό ἤπια γιά τελευταία φορά, δέν θά ξαναπιῶ πιά ἀπό τό προϊόν καί γένημα τῆς ἀμπέλου, ὥσπου νά ἔλθει ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Ἐκεῖ τότε θά πίνουμε μαζί τό ποτήριο τῆς θεί­ας εὐφροσύνης καί χαρᾶς. 
19 Ὕστερα πῆρε στά χέρια του ἄρτο, κι ἀφοῦ εὐχαρί­στη­­σε τόν Θεό, τόν ἔκοψε σέ κομμάτια καί τούς ἔδωσε λέγοντας: Αὐτό πού σᾶς δίνω νά φᾶτε εἶναι τό σῶ­μα μου, πού σέ λίγο παραδίδεται νά σταυρωθεῖ γιά τή δι­κή σας σωτηρία. Νά τό κάνετε αὐτό συνεχῶς, δηλαδή νά παίρνετε κι ἐσεῖς ἄρτο, νά εὐχαριστεῖτε πάνω ἀπ’ αὐ­τόν, νά τόν κόβετε σέ κομμάτια καί νά τόν τρῶτε. Καί νά τό κάνετε αὐτό γιά νά φέρνετε μέ εὐγνωμοσύνη καί μέ πίστη στή μνήμη σας καί στή μνήμη τῶν ἄλλων τή σταυ­ρική μου θυσία πού προσφέρεται γιά σᾶς, καθώς καί τήν ἀπολύτρωση καί τή σωτηρία σας πού θά ἔχει ἐπι­­τευ­χθεῖ μέ τή θυσία αὐτή. 
20 Μέ τόν ἴδιο τρόπο πῆρε καί τό ποτήριο μετά τό τέ­λος τοῦ δείπνου, εὐχαρίστησε, τό ἔδωσε σ’ αὐτούς καί εἶ­πε: Αὐτό πού περιέχεται μέσα σ’ αὐτό τό ποτήριο εἶ­­ναι ἡ Καινή Διαθήκη, ἡ ὁποία ἐπικυρώνεται καί ἐπι­σφρα­­γί­ζεται μέ τό αἷμα μου, τό ὁποῖο πρόκειται σέ λίγο νά χυ­θεῖ γιά τή σωτηρία σας. 
21 Ἀλλά ἐνῶ ἐγώ χύνω τό αἷμα μου γιά σᾶς, νά, τό χέρι αὐτοῦ πού θά μέ παραδώσει στούς ἐχθρούς μου γιά νά θανατωθῶ εἶναι μαζί μου ἐδῶ στό τραπέζι καί βουτᾶ τόν ἄρτο στήν ἴδια πιατέλα πού βουτᾶ καί τό δικό μου χέρι. 
22 Ὁ υἱός τοῦ ἀνθρώπου φεύγει βέβαια ἀπό τή ζωή αὐ­­τή σύμφωνα μ’ αὐτό πού ἔχει καθορίσει ἡ θεία βου­λή τοῦ ἐπουρανίου Πατρός μου. Ἀλίμονο ὅμως στόν ἄν­θρω­πο ἐκεῖνο ἀπ’ τόν ὁποῖο θά παραδοθεῖ ὁ υἱός τοῦ ἀν­θρώ­­που στούς σταυρωτές του. 
23 Τότε αὐτοί ἄρχισαν νά συζητοῦν μεταξύ τους ποιός ἄραγε ἀπ’ αὐτούς νά ἦταν ἐκεῖνος πού ἔμελλε νά κάνει τήν προδοσία αὐτή. 
24 Ἐκτός ἀπό τή συζήτηση αὐτή ἔγινε καί φιλονικία μεταξύ τους γιά τό ποιός ἀπ’ αὐτούς ἄξιζε νά θεωρεῖται ὅτι εἶναι ὁ μεγαλύτερος καί ὁ πιό διακεκριμένος, ὥστε νά ἔχει τήν πρώτη θέση. 
25 Ὁ Κύριος ὅμως τούς εἶπε: Οἱ βασιλεῖς τῶν ἐθνῶν καταδυναστεύουν τά ἔθνη μέ τυραννική δύναμη. Καί οἱ ἡγεμόνες τους πού τά ἐξουσιάζουν, ὀνομάζονται ἀπ’ τούς κόλακες εὐεργέτες. 
26 Ἐσεῖς ὅμως δέν πρέπει νά εἶστε ὅπως ἐκεῖνοι. Ἀλλά ἐκεῖνος πού πραγματικά εἶναι ὁ μεγαλύτερος καί ὁ πιό δι­­α­κεκριμένος ἀνάμεσά σας, ἄς γίνει σάν τόν νεότερο, ὁ ὁποῖος λόγῳ τῆς ἡλικίας του ὀφείλει νά ὑπηρετεῖ τούς ἄλ­λους. Κι ἐκεῖνος πού ἔχει θέση ἐξαιρετική καί προ­­η­γεῖ­­ται ἀπ’ τούς ἄλλους ὡς ἀρχηγός τους, ἄς τούς ὑπη­ρε­τεῖ ὡς δοῦλος τους.  
27 Σ’ αὐτό σᾶς ἔδωσα ἐγώ τό παράδειγμα. Διότι ποιός εἶναι ἀνώτερος; Ἐκεῖνος πού κάθεται στό τραπέζι καί τρώει, ἤ ἐκεῖνος πού στέκεται ὄρθιος καί ὑπηρετεῖ; Δέν εἶναι ἀνώτερος αὐτός πού κάθεται; Βεβαίως. Κι ὅμως ἐγώ, καί τώρα πού σᾶς ἔπλυνα τά πόδια καί πάντοτε στό παρελθόν, εἶμαι ἀνάμεσά σας ὡς ὑπηρέτης πού σᾶς διακονεῖ. 
28 Δέν σᾶς τά λέω ὅμως αὐτά γιά νά σᾶς ἀποδοκιμάσω καί νά σᾶς ἀποκηρύξω, ἀλλά γιά νά σᾶς δείξω ποῦ θά βρεῖτε τό πραγματικό μεγαλεῖο. Ἐσεῖς οἱ ἕντεκα σ’ ὅλο τό διάστημα τῆς ζωῆς μου μείνατε μαζί μου στίς δοκιμασίες μου καί δέν κλονισθήκατε ἀπ’ αὐτές. 
29 Κι ἐγώ, γιά νά ἀνταμείψω τήν ἀφοσίωση πού δείξα­τε σέ μέ­να, σᾶς ὑπόσχομαι νά σᾶς δώσω βασιλεία. Ἐπει­δή ὁ Πατέρας μου μοῦ ἔδωσε τό βασιλικό ἀξίωμα, ἔχω τήν ἐ­ξουσία νά σᾶς τό δώσω καί σέ σᾶς.  
30 Θά λάβετε τό βασιλικό αὐτό ἀξίωμα πού σᾶς ὑπό­σχο­­μαι, γιά νά ἔχετε τό δικαίωμα νά τρῶτε καί νά πίνετε στό τραπέζι μου, νά ἀπολαμβάνετε δηλαδή στή βα­σιλεία μου τά αἰώνια ἀγαθά, ζώντας σέ στενή σχέση καί κοινωνία μέ μένα. Κι ἐπιπλέον θά καθίσετε πάνω σέ θρόνους γιά νά ἀσκεῖτε βασιλική ἐξουσία καί νά δικάζετε τίς δώδεκα φυλές τοῦ νέου Ἰσραήλ τῆς χάριτος. 
31 Μήν ὑπερηφανευθεῖτε ὅμως ἀπό τόν ἔπαινό μου αὐ­τόν καί τίς ὑποσχέσεις πού σᾶς ἔδωσα. Ἔχετε πα­ρα­μείνει πιστοί καί ἀφοσιωμένοι σέ μένα λόγῳ τῆς χάριτος καί τῆς προστασίας τοῦ Θεοῦ. Πράγματι. Σίμων, Σί­­μων, ἰδού ὁ σατανάς, ὅπως ἄλλοτε γιά τόν Ἰώβ, ἔτσι καί γιά σᾶς τώρα ζήτησε νά σᾶς ταράξει καί νά σᾶς κλο­­νίσει, ὅπως κοσκινίζεται καί σείεται τό σιτάρι μέσα στό κόσκινο. 
32 Ἐγώ ὅμως προσευχήθηκα γιά σένα καί παρακάλεσα νά μή χάσεις τήν πίστη σου. Κι ἐσύ, ὅταν κάποτε ἐπι­στρέψεις μέ τή μετάνοια καί ἀποκατασταθεῖς στό ἀξί­­ω­μά σου, γίνε στούς ἀδελφούς σου ὑπόδειγμα μετα­νοί­ας καί πίστεως, ὥστε κι αὐτοί νά στηρίζονται καί νά πα­ρηγοροῦνται τόσο μέ τά λόγια σου ὅσο καί μέ τό πα­­ράδειγμά σου. 
33 Ἀλλά ὁ Πέτρος τοῦ εἶπε: Κύριε, μαζί σου εἶμαι ἕ­τοι­μος νά πάω καί στή φυλακή, ἀκόμη καί στό θάνατο. 
34 Ὁ Κύριος ὅμως τοῦ εἶπε: Σέ βεβαιώνω, Πέτρε· δέν θά λαλήσει ὁ πετεινός τά ξημερώματα τῆς ση­με­ρι­νῆς ἡμέρας, προτοῦ μέ ἀπαρνηθεῖς τρεῖς φορές καί βεβαιώσεις ὅτι δέν μέ γνωρίζεις. 
35 Καί προαναγγέλλοντας στούς μαθητές ὅτι στό μέλλον ἡ πίστη ὅλων θά δοκιμαζόταν, τούς εἶπε: Ὅταν στήν πρώτη σας περιοδεία σᾶς ἔστειλα χωρίς χρήματα καί χωρίς ταξιδιωτικό σάκο καί ὑποδήματα, μήπως στερηθήκατε τίποτε; Κι αὐτοί ἀπάντησαν: Ὄχι. Δέν στερηθήκαμε τίποτε. 
36 Τούς εἶπε λοιπόν: Τώρα ὅμως τά πράγματα ἄλλαξαν. Καί πρέπει νά ὁπλισθεῖτε μέ σύνεση καί νά ἔχετε πάν­τοτε στό νοῦ σας ὅτι περικυκλώνεστε ἀπό ἐχθρούς. Τώ­ρα ἐκεῖνος πού ἔχει πορτοφόλι ἄς τό πάρει μαζί του, γιά νά ἔχει χρήματα νά ἀγοράσει τά ἀναγκαῖα γιά τή συντήρησή του. Τό ἴδιο ἄς κάνει κι αὐτός πού ἔχει σάκο· ἄς τόν πάρει μαζί του γεμάτο μέ τρόφιμα. Δέν θά βρεῖτε πλέον τήν πρόθυμη φιλοξενία καί ὑποδοχή πού συ­ναντήσατε στήν πρώτη ­περιοδεία σας. Κι ἐκεῖνος πού δέν ἔχει μαχαίρι, ἄς πουλήσει καί τό ἴδιο τό ροῦχο του κι ἄς ἀγοράσει. Δέν θέλω νά πῶ μ’ αὐτό ὅτι σᾶς ἐπι­τρέπω νά ἀντιτάσσετε βία στή βία· οὔτε ὅτι ἔχετε δι­­καίωμα μέ τό μαχαίρι νά ἐπιδιώξετε τή διάδοση τοῦ Εὐ­αγγελίου. Ἁπλῶς μέ ζωηρή εἰκόνα θέλω νά σᾶς πα­­ραστήσω ὅτι ὁ καιρός αὐτός εἶναι καιρός διωγμοῦ καί ὅτι θά ἀντιμετωπίσετε θανατηφόρες ἐπιβουλές καί ἐχ­θρό­­τητες. 
37 Τώρα λοιπόν ἦλθαν καιροί διωγμῶν καί ἐπι­­βου­λῶν. Κι αὐτό ἀποδεικνύεται ἀπ’ ὅσα θά μοῦ συμ­βοῦν σέ λί­γο. Διότι σᾶς λέω ὅτι μαζί μέ τόσα ἄλλα πού ἐκ­πλη­ρώ­θηκαν, πρέπει νά ἐκπληρωθεῖ καί νά ἐπα­­ληθευθεῖ σέ μένα κι αὐτό πού ἔχει γραφεῖ στόν προ­φήτη Ἡσαΐα. Δηλαδή τό «καί μεταξύ τῶν ἀνόμων καί κακούργων συ­γ­καταλέχθηκε, γιά νά τιμωρηθεῖ μαζί μ’ αὐ­­τούς ὡς ἄνο­μος». Καί πρέπει νά ἐπαληθευθεῖ καί ὁ προ­φητικός αὐτός λόγος στό πρόσωπό μου, διότι ὅσα γρά­φτηκαν καί προφητεύθηκαν γιά μένα, τώρα ὁλο­κλη­ρώ­νονται καί πραγματοποιοῦνται πλήρως. 
38 Οἱ μαθητές ὅμως δέν κατάλαβαν τή σημασία τῶν λόγων αὐτῶν τοῦ Κυρίου καί τοῦ εἶπαν: Κύριε, νά, ἐδῶ ὑπάρχουν δύο μαχαίρια. Καί ὁ Κύριος τούς εἶπε: Δέν κα­ταλαβαίνετε τί σᾶς λέω. Φτάνει λοιπόν. Ἄς μήν ἐκτει­νό­­μαστε σέ περισσότερη συζήτηση. 
39 Ὕστερα ὁ Ἰησοῦς βγῆκε καί πῆγε, ὅπως συνήθιζε, στό ὄρος τῶν Ἐλαιῶν. Τόν ἀκολούθησαν ἐκεῖ καί οἱ μα­θητές του.
Προβολή άρθρου...
 

Δεν υπάρχουν σχόλια: