Κυριακή, 30 Ιουλίου 2017

30-7-2017 Τα αναγνώσματα της Κυρακής 30 Ιουλίου 2017


πόστολος Κυριακς 30 ουλίου 2017, Κυρ. η΄ πιστολν (Α΄ Κορ. α΄ 10-17)

δελφο, παρακαλ μς δι το νματος το Κυρου μν ᾿Ιησο Χριστο, να τ ατ λγητε πντες, κα μ ν μν σχσματα, τε δ κατηρτισμνοι ν τ ατ νο κα ν τ ατ γνμ. δηλθη γρ μοι περ μν, δελφο μου, π τν Χλης τι ριδες ν μν εσι. λγω δ τοτο, τι καστος μν λγει· γ μν εμι Παλου, γ δ ᾿Απολλ, γ δ Κηφ, γ δ Χριστο. μεμρισται Χριστς; μ Παλος σταυρθη πρ μν; ες τ νομα Παλου βαπτσθητε; εχαριστ τ Θε τι οδνα μν βπτισα ε μ Κρσπον κα Γϊον, να μ τις επ τι ες τ μν νομα βπτισα. β­πτισα δ κα τν Στεφαν οκον· λοιπν οκ οδα ε τινα λλον βπτισα. ο γρ πστειλ με Χριστς βαπτζειν, λλ᾿ εαγγελζεσθαι, οκ ν σοφίᾳ λγου, να μ κενωθ σταυρς το Χριστο.

«Παρακαλ μς, δελφο... να τ ατ λγητε πντες, κα μ ν μν σχσματα»

Εχαν χωριστε σ φατρίες ο Χριστια­νο τς Κορίνθου κα βρίσκονταν σ διαρκ διαμάχη κα διαφωνία. Γι’ ατ κα πόστολος Παλος μ πόνο ψυ­χς τος γράφει: «Παρακαλ μς, ­­­­δελφοί, δι το νόματος το ­Κυρίου μν ησο Χριστο, να τ ατ λγητε πντες, κα μ ν μν σχσματα». Σς παρακαλ, δελφοί, στ νομα το Κυρίου μας ησο Χριστο, ν μολογετε λοι τν δια πίστη κα ν μν πάρχουν μεταξύ σας διαφωνίες κα διαιρέσεις.

Ατ ντονη προτροπ το ποστόλου τν θνν γι νότητα μς δίνει τν φορμ ν πογραμμίσουμε, πρτον, πόσο μεγάλη πληγ ποτελε διάσπαση τς νότητος μέσα στν κκλησία κα, δεύτερον, πς μπορε ν ποφευχθε μία τέτοια θλιβερ κατάσταση.

1. «Μεμέρισται Χριστός;»

κκλησία εναι τ Σμα το Χριστο, κα ταν τ μέλη της δν εναι ­­νωμένα, τότε παρουσιάζεται Χριστς κομματιασμένος! Εναι τραγικό, λλ εναι λήθεια: Κάθε διαίρεση μεταξ τν πιστν ποτελε πρωτίστως καίριο πλγμα κα προσβολ ναντίον το διου το Χριστο. Γι’ ατ κα διαμαρτύρεται ντονα θεος πόστολος: «Μεμέρισται Χριστός;». Κομματιάστηκε λοιπν Χριστός; Εναι δυνατν ν κοινωνομε π τ διο γιο Ποτήριο κα ν εμαστε διασπασμένοι; «Ες ρτος, ν σμα ο πολλοί σμεν» (Α΄ Κορ. ι΄ 17). νας εναι οράνιος ρτος, γι’ ατ να σμα εμαστε ο πολλοί.

ς θυμηθομε πς ζοσαν κενοι ο πρτοι Χριστιανο τς κκλησίας τν εροσολύμων: «Το πλήθους τν πιστευσάντων ν καρδία κα ψυχ μία», ναφέρουν ο «Πράξεις τν ποστόλων» (δ΄ 32), κάνοντας φανερ τι λοι ο πιστο εχαν ρμονικ κα διάσπαστη μοφροσύνη ταν μι ψυχ κα μι καρδιά! 

κτς μως π τ διάσπαση το Σώματος το Χριστο, ο διαιρέσεις κα δια­φωνίες μεταξ τν Χριστιανν χουν ρ­νητικ ντίκτυπο κα στος ­ν­θρώπους πο βρίσκονται μακρι π τν Θεό. Πς ν πιστέψουν ατο ο νθρωποι τι Θε­ς εναι γάπη, ταν βλέπουν τος Χρι­στια­νος ν βρίσκονται σ διαμάχη κα ν­­­τίθεση; Γι’ ατ κριβς κα ­Κύριος ­η­σος προέτρεψε τος μαθητές του ν δι­α­τηρήσουν τν γάπη κα τν ­νότητα μεταξύ τους λέγοντας: «ν τούτ γνώσονται πάντες τι μο μαθηταί στε, ἐὰν ­­γάπην χητε ν λλήλοις»· δηλαδή, π’ ατ θ μάθουν λοι τι εστε δικοί μου μαθητές, π τ ν χετε ­­γάπη μεταξύ σας (ω. ιγ΄ 35).

2. θεραπεία τς πληγς

Εναι λοφάνερη κα πιτακτικ νάγκη ν καλλιεργομε τν μοφροσύνη κα τν νότητα μεταξύ μας κα ν ποφεύγουμε καθετ πο δημιουργε διαιρέσεις κα ντιπαλότητες μέσα στ χρο τς κκλησίας. Πς μως θ γίνει ατό; 

Πρτον μ τν ταπεινοφροσύνη. ν ξετάσουμε τν βαθύτερο λόγο γι τν ποο δν πάρχει νότητα μεταξύ μας, θ διαπιστώσουμε τι λείπει ταπεινοφροσύνη. ντ ατς παρουσιάζεται γωισμός, ποος σν δυναμίτης τινάζει στν έρα τ οκοδόμημα το νηφάλιου διαλόγου κα τς ρμονικς συν­εργασίας. Γι’ ατ κα πόστολος Πέτρος μς παρακινε ν γκολπωθομε τν ρετ ατ ποτασσόμενοι νας στν λλον: «Πάντες λλήλοις ποτασσόμενοι τν ταπεινοφροσύνην γκομβώσασθε» (Α΄ Πέτρ. ε΄ 5). 

Κι να δεύτερο σημεο παραίτητο γι τ διασφάλιση τς νότητος εναι πακοή μας στν Κύριο κα τν κκλησία του. Δν μπορε ν πάρχει νότητα ν δν κολουθομε τν πίστη κα τν παράδοση τς κκλησίας. Δν χουμε δικαίωμα ν ατοσχεδιάζουμε σ ζητήματα ρθοδόξου πίστεως κα ζως. «Ες Κύριος, μία πίστις, ν βάπτισμα» (φ. δ΄ 5), λέγει πόστολος Παλος. Ατν τν «μίαν πίστιν» κα τν λήθεια πο μς παραδόθηκε καλούμαστε κι μες ν κολουθήσουμε. ν ατ τν πίστη πο μς ποκάλυψε Κύριος κα μς δίδαξαν ο γιοι πόστολοι κα ο θεοφώτιστοι Πατέρες τς κκλησίας, τν χουμε ς βάση στερε κα κλόνητη, τότε πράγματι θ λέγουμε «τ ατ πάντες» κα δν θ πάρχουν μεταξ μας διαφωνίες κα ντεγκλήσεις. 


Δν πάρχει πι πολύτιμο ­πράγμα γι τν κκλησία π τν νότητα τν μελν της. διος Κύριος, λίγο πρν κολουθή­σει τν πορεία τς ­σταυρικς του ­θυσίας, προσευχήθηκε γι τν νότητα τν μαθη­τν του κα μάλιστα προέβαλε ς πρότυπο ­νότητος τν κοινωνία τν προσώπων τς γίας Τριάδος. πως εναι νωμένοι ­Πατήρ, Υἱὸς κα τ γιο Πνε­μα σ μι ρρηκτη νότητα κα γαπητικ κοινωνία, τσι καλούμαστε ν ζομε κα ο πιστο Χριστιανοί. ς ξαφανίσουμε λοιπν κάθε ατία διαμάχης κα χωρισμο κι ς παρακαλομε τν Κύριο ν μς χαρίζει τν ψιστη δωρε τς ­νότητος γι ν οκοδομονται ο ψυχς τν νθρώπων κα ν δοξάζεται τ πανάγιον ­­νομά του.
ΠΗΓΗ

Εαγγέλιον Κυριακς 30 ουλίου 2017, Η΄ Ματθαίου (Ματθ. ιδ΄ 14-22)

Τ καιρ κείν, εδεν η­σος πολν χλον, κα ­σπλαγ­­χνίσθη π᾿ ατος κα ­θερά­πευσε τος ρρώστους ατν. ψίας δ γενομένης προσλθον α­τ ο μαθητα ατο λέγοντες· ­ρημός στιν τόπος κα ρα δη παρλθεν· πόλυσον τος χλους, ­να πελθόντες ες τς κώμας ­γοράσωσιν αυτος βρώματα. δ ησος επεν ατος· ο χρείαν χουσιν πελθεν· δότε ατος μες φαγεν. ο δ λέγουσιν ατ· οκ χομεν δε ε μ πέντε ρτους κα δύο χθύας. δ επε· φέρετέ μοι ατος δε. κα κελεύσας τος χλους νακλιθναι π τος χόρτους, λαβν τος πέντε ρτους κα τος δύο χθύας, ναβλέψας ες τν ορανν ελόγησε, κα κλάσας δωκε τος μαθητας τος ρτους, ο δ μαθητα τος χλοις. κα φαγον πάντες κα χορτάσθησαν, κα ραν τ περισσεον τν κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πλήρεις. ο δ σθίοντες ­σαν νδρες σε πεντακισ­χίλιοι χωρς γυναικν κα παιδίων. Κα εθέως νάγκασεν ησος τος μαθητς ατο μβναι ες τ πλοον κα προάγειν ατν ες τ πέραν, ως ο πολύσ τος χλους.

«φαγον πάντες κα χορτάσθησαν»

Στ σημεριν εαγγελικ νάγνωσμα ­κούσαμε τι Κύριος μ πέν­τε ψωμι κα δύο ψάρια θρεψε πλθος νθρώπων, ­π τος ποίους μόνο ο νδρες ταν πέν­τε χιλιάδες! φαγαν λοι κα χόρτασαν κα μάλιστα περίσσεψαν δώδεκα κοφίνι­α γεμάτα μέχρι πάνω! περικοπ ατ εναι κατ᾿ ξοχν πίκαιρη στν ποχή μας, ποχ οκονομικς κρίσεως, κατ τν ποία πολλο συνάνθρωποί μας στερονται κόμη κα τ ναγκαα. στόσο, γι ν κατανοήσουμε τ θαμα, θ πρέπει ν δομε ποι ταν περίσταση στν ποία Κύριος τ νήργησε, κα κατόπιν τί σημαίνει ατ γι τ ζωή μας.

1. Προνοε διαιτέρως γι σους πίμονα Τν ναζητον

Κύριος κα ο μαθητές Του εχαν ποσυρθε σ ρημο τόπο γι λίγη ξεκούραση. Τν ντιλήφθηκαν μως τ πλήθη κα πγαν σ᾿ κενο τ μέρος. κενος τος σπλαχνίσθηκε, θεράπευσε τος σθενες τους κα δίδαξε π πολλ ρα, μέχρι πο ρχισε ν βραδιάζει. Τότε τος θρεψε μ ατ τ καταπληκτικ θαμα.

Ατος θρεψε. Ατος πο εχαν δείξει τέτοιο ζλο κα αταπάρνηση γι τν Κύριο. Δν τος βρκε κενος· ατο Τν βρκαν, περπατώντας ρες, κα μάλιστα κουβαλώντας τος ρρώστους τους. Δν πγαν μόνο γι ν θεραπευθον, λλ δειξαν νδιαφέρον ν κούσουν τ διδασκαλία Του. Κάθισαν κα Τν κουγαν ρες, χωρς ν δυσανασχετήσουν κα ν παραπονεθον. Τόσο τος ελκυσε θεία διδασκαλία Του, στε ξέχασαν τν κούρασή τους κα δν τος πασχόλησε καθόλου οτε πο θ κοιμηθον οτε τί θ φνε. Ατος θρεψε Κύριος· τος πίμονους ναζητητές Του κα φιλόπονους κροατές Του, ο ποοι γι χάρη τν πνευματικν λησμόνησαν τ σωματικά.

Τί σημαίνει μως ατ γι τ ζωή μας;

2. Πάνω π λα ψυχή!

π τ θαμα το χορτασμο τν πεντακισχιλίων διδασκόμαστε τι ­ταν φροντίζουμε περισσότερο π λα γι τν ξαγιασμό μας, τότε Κύριος δν θ μς στερήσει τίποτε π σα χουμε νάγκη. Τ θαμα ατ εναι κριβς φαρμογ τς ντολς το Κυρίου «ζητετε πρτον τν βασιλείαν το Θεο κα τν δικαιοσύνην ατο, κα τατα πάντα προστεθήσεται μν». Ν ζηττε πρτα κα πάνω π λα, τ πνευματικ γαθ τς Βασιλείας το Θεο κα τν πόκτηση τν ρετν, κα τότε λα ατ τ πίγεια, τ ναγκαα γι τ σωματική σας συντήρηση, θ σς δοθον (Ματθ. ς´ 33).

Εναι φαρμογ το ψαλμικο χωρίου πο ψάλλουμε στν ερ ­κολουθία τς ρτοκλασίας: «Πλούσιοι πτώχευσαν κα πείνασαν, ο δ κζητοντες τν Κύριον οκ λαττωθήσονται παντς γαθο». Πλούσιοι πο ξάρτησαν τν ετυχία τους π τ πλούτη τους, κατάντησαν φτωχο κα πείνασαν· ν σοι στήριξαν τν λπίδα τους στν Κύριο κα Τν ναζητον μ πόθο, δν θ στερηθον κανένα γαθό (Ψαλ. λγ´ [33] 11).

Τ ζητούμενο λοιπν εναι ν βάλουμε σωστς προτεραιότητες: πρτα ν φροντίζουμε γι τ σωτηρία τς ψυχς μας κα μετ γι τ συντήρηση το σώματός μας. Ν μ μς πορροφον ο δουλειές μας κα παραμελομε τ πνευματικά – τν καθημεριν προσ­ευχ κα μελέτη, τν κκλησιασμ κάθε Κυριακή, τν τακτικ ξομολόγηση κα θεία Κοινωνία. Ν μς πασχολε πάνω π λα πς θ ρέσουμε στ Θεό, κα τότε κενος θ ελογε τν ργασία μας κα δν θ μς λείπει τίποτε.

Ν φυλάττουμε κόμη τν ργία τς Κυριακς, πο δυστυχς στς μέρες μας καταπατεται. Ν μν ργαζόμαστε τν Κυριακή, ση νάγκη κι ν χουμε, κα δν θ μς φήσει Θεός. «Τ κέρδος τς Κυριακς εναι καταραμένο», πως μς διδάσκει γιος Κοσμς Ατωλός, «κα βάνετε φωτι κα κατάρα στ σπίτι σας κα χι ελογία», λεγε χαρακτηριστικ γιος. Τν Κυριακ ν τν φιερώνουμε στ λατρεία το Θεο, σ πνευματικ μελέτη, σ γαθοεργίες…

***

Εναι πραγματικ παράδοξο τι να τόσο «λικ» θαμα, χορτασμς τν πεντακισχιλίων, δίνει να τόσο πνευμα­τικ μήνυμα. Τ μήνυμα ν στρέψουμε τ νδιαφέρον, τν προσοχή, τν καρδιά μας π τ γήινα στ οράνια· ν γαπήσουμε τν Χριστ μ λη μας τ δύναμη, ν μπιστευθομε σ᾿ Ατν λόκληρη τ ζωή μας· κα τότε κενος θ φροντίσει γι ,τι χουμε νάγκη. Ατ εναι κα μόνη λύση στν κρίση τς ποχς μας: ν σταματήσουμε ν δίνουμε τς δικές μας ν­θρώπινες λύσεις στ προβλήματα πο μς ταλαιπωρον, κα ν μς πασχολήσει να κυρίως ζήτημα: πς θ βρομε τν Θεό. Κα τότε κενος θ δίνει τς δικές Του θαυμαστς θεϊκς λύσεις σ λα τ προβλήματά μας.
ΠΗΓΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια: