Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2016

21-3-2016 ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΛΟΓΟΣ ΚΑΤΗΧΗΤΗΡΙΟΣ



ΛΟΓΟΣ ΚΑΤΗΧΗΤΗΡΙΟΣ ΕΠΙ ΤΗ ΕΝΑΡΞΕΙ ΤΗΣ ΑΓ. ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ
+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Υ  
ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ
ΠΑΝΤΙ ΤΩ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ  Α΄ ΜΕΡΟΣ

«δού νν καιρός επρόσδεκτος, δού νν μέρα σωτηρίας»· (Β’ Κορ. 6, 2-3)

 γαπητοί ν Χριστ δελφοί καί τέκνα ν Κυρί,

          «….. ρθόδοξος κκλησία μας, μς συνιστ ατήν τήν περίοδον νά στρέψωμεν τό νδιαφέρον μας πρός τήν ληθινήν μετάνοιαν, «τό χωνευτήριον τς μαρτίας», κατά τόν Ἱ. Χρυσόστομον. μετάνοια εναι τό πρτον θέμα το κηρύγματος το Κυρίου μν ησο Χριστο καί πεμπτουσία τς χριστιανικς διδασκαλίας. Εναι τό καθημερινόν προσκλητήριον τς κκλησίας πρός λους μας. Παρά τατα, πολλοί τν χριστιανν δέν χομεν βιώσει πραγματικς τήν μετάνοιαν. νίοτε δέ θεωρομεν ατήν ς μή φορσαν ες καστον ξ μν, διότι δέν ρχόμεθα ες αυτούς, δέν συνερχόμεθα καί δέν συναισθανόμεθα τι χομεν ποπέσει ες ποιάν τινα μαρτίαν. λλ᾿ ς διδάσκει μπειρος τς πνευματικς ζως ββς σαάκ Σρος καί δογματίζουν μπειρικς ο πλεστοι τν Πατέρων τς κκλησίας μας, « μετάνοια εναι παραίτητος καί ες τούς τελείους». Καί τοτο διότι μετάνοια δέν εναι μόνον μεταμέλεια διά τάς μαρτίας μας καί συνακόλουθος πόφασις νά μή παναλάβωμεν ατάς λλά καί λλαγή τν ντιλήψεών μας πρός τό γαθώτερον, στε νά πέρχεται μία διαρκής βελτίωσις τν ντιλήψεών μας περί το Θεο καί το κόσμου, αξησις τς γάπης καί τς ταπεινώσεως, τς καθάρσεως καί τς ερήνης. π᾿ ατήν τήν ννοιαν μετάνοια εναι πορεία τελεύτητος πρός τήν τελειότητα το Θεο, πρός τήν ποίαν φείλομεν νά τείνωμεν καί νά κινούμεθα συνεχς. πειδή δέ τελειότης το Θεο εναι πειρος, πορεία μας πρός τό καθ᾿ μοίωσιν ατς εναι πίσης πειρος καί τελεύτητος. Πάντοτε πάρχει πίπεδον τελειότητος νώτερον κείνου ες τό ποον ερισκόμεθα κάστοτε καί διά τοτο πάντοτε πρέπει νά πιζητομεν τήν πρόοδόν μας τήν πνευματικήν καί τήν μεταμόρφωσίν μας, ς προτρέπει καί μέχρι τρίτου ορανο ναβάς καί θεασάμενος μυστήρια ρρητα πόστολος Παλος, γράφων: «μες δέ πάντες νακεκαλυμμέν προσώπ τήν δόξαν Κυρίου κατοπτριζόμενοι τήν ατήν εκόνα μεταμορφούμεθα πό δόξης ες δόξαν, καθάπερ πό Κυρίου Πνεύματος». (Β’ Κορ. 3, 18). σον καθαίρεται σωτερικός μας κόσμος, σον περισσότερον καθαρίζεται πνευματικός φθαλμός μας, τόσον καθαρώτερον βλέπομεν τόν αυτόν μας καί τά πάντα καί ατή λλαγή, ατή βελτίωσις τς θεάσεως τν πραγμάτων το κόσμου καί τς πνευματικς καταστάσεως το αυτο μας, συνιστ μετάνοιαν, μίαν δηλονότι νεωτέραν καί βελτιωμένην κατάστασιν το πνεύματός μας, κείνης ες τήν ποίαν ερισκόμεθα μέχρι τοδε. π᾿ ατήν τήν ννοιαν, μετάνοια εναι βασική προϋπόθεσις τς πνευματικς προόδου καί τς πιτεύξεως το καθ᾿ μοίωσιν πρός τόν Θεόν τς πάρξεώς μας. μετάνοια, βεβαίως, διά νά εναι πραγματική, πρέπει νά συνοδεύεται καί πό ναλόγους καρπούς, δί δέ πό τήν συγχώρησιν τν συνανθρώπων μας καί τήν πρός ατούς γαθοεργίαν. ( συνεχίζεται.).

 ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ  † ΑΡΧΙΜ. ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΚΑΤΡΑΜΑΔΟΥ .

Δεν υπάρχουν σχόλια: